Tarihi Duvarların Arasında Sade Bir Lezzet

Baccano, San Gimignano'nun ana caddesi Via San Matteo'dan biraz içeride, taş duvarları XIII. yüzyıla uzanan bir konutun zemin katında saklanır. İçeri adım attığınızda fark etmek zaman alır: kemerli tavan, dökme demir aplikler, açık mutfaktan yayılan tütsülenmiş et kokusu. Burası 'osteria' kelimesinin gerçek anlamını koruyan az sayıdaki mekândan biri — pahalı sunum yok, derinlikli sarı sosa batırılmış tabak yok, pretansiyonsuz yemek var. Şef, fıçıda 18 ay olgunlaştırılmış pecorino di pienza ile başlayıp Tavarnelle armudu marmelatıyla biten basit bir antipasto sunarken, masada kalın bir parça köy ekmeği ve yerel zeytinyağı bırakır. Mönünün omurgası iki yemek: ribollita (kararlı bir şekilde Pazartesi günleri pişirilen, üç gün öncesinden hazırlanan klasik kara lahana–fasulye çorbası) ve bistecca alla fiorentina (1.2 kg'lık T-bone, sadece tuz ve biberle 6 dakika ızgarada, ortası kanlı). Et kişi başı düşmez, 2 kişiye sipariş verilir. Şarap listesi büyük olmasa da Sangiovese ağırlıklı küçük üreticilerin etiketleriyle dolu; 35 €'nun altında çok iyi şişeler bulursunuz. WTS notu: Baccano'da 'turistik menü' diye bir ürün yok ve menü Türkçe değildir, garson size sabırla anlatır. Acelesi olanlara değil, Toskana'yı 2 saatlik bir yemekle hissetmek isteyenlere önerilir.